Reclame maken

Vandaag dan toch niet kunnen deelnemen te St-Eloois-Winkel. De goesting was er wel, maar ik kon er niet op tijd geraken.

Toch nog even snel wat reclame maken voor den Hollander. Vanaf deze week (iedere dag), 1930hr op Ned 3, het uitstekend muziekprogramma Top 2000 à gogo. Gemist? U hebt nog een kans. De uitzending kan je nog eens bekijken de volgende dag om 1320hr op Ned 2, of opnemen als je niet kunt kijken.

Kerst

Goede maaltijd, Gourmet (weer teveel tot mij genomen)
Goede wijn, rode (juist genoeg tot mij genomen)
Goed gekwist - 8 teams, 2x gewonnen en 2x tweede (2x mijn dochter Laura laten winnen) :-)
Weining tijd!

De best zingende zatlap en de fantastische Kirsty met één van de beste liedjes.

Goesting

Gem HS:156; Tijd:58'31"; Afstand:11,14km; Snelheid:11,4 km/hr; 884 Cal.
Vooraleer ik vanavond weer teveel Cal tot mij neem heb ik deze morgen al wat plaats gemaakt.
Ik krijg meer en meer goesting om te starten in St-Eloois-Winkel.

Hieronder een stukje muziek voor vanavond, na de kalkoen, iedereen kan meedoen. Luidsprekers maximum volume en laat je maar eens goed gaan!

Eindelijk een lastige training

Vandaag zoals afgesproken, 2 trainingen. In de voormiddag, in het gezelschap van mijn 2 running mates, Zico en Chippie. 's Avonds, in het gezelschap van mijn 14 running mates ... IVAC.
Mijn (nieuwe) Italiaanse vriendin, Polar a, vertelde me dat ik 43' had gelopen aan een tempo van 10,2 km/hr. Mijn gemiddelde HS was 145 en dat over een afstand van 7,3 km. 564 Cal had ik daarvoor nodig! Ik dacht dat ik nog hoorde:"ben ik daarvoor vanuit Italië naar België gekomen" maar dat zal wel aan mijn verbeelding gelegen hebben.
Mijn avondtraining was een stuk lastiger. In totaal 40' met een gemiddelde HS van 165 voor een afstand van 7,75 km. Conclussie, het enige waarover ik tevreden mag zijn is mijn polar.

Leuven

Vandaag geen sport (familiale verplichtingen), wel een uitstap naar Leuven. Gezellige stad (vroeger, 20 jaar geleden, was het nog gezelliger), lekkere pasta en frisse Rodenbach.

Gisteren 2 boeken gekocht, "1830 De scheiding van Nederland, België en Luxenburg - Rolf Falter", was in reclame en "Dag van geweld - Andy McNab" geen geweldige literatuur maar wel ontspannend spannend.

In één van mijn vorige logs heb ik één van mijn favoriete plaatjes van 2006 geplaatst, mijn favoriete boek dit jaar is "De helaasheid der dingen - Dimitri Verhulst". Hij wint het nipt van "Het derde huwelijk - Tom lanoye".

Vanavond naar een verjaarsdagsfeest ipv te lopen. Dwz, morgen voor- en namiddagtraining!

Le nouveau "polar rs200sd" ...

... is aangekomen. Na minder dan een week (14 dec bestelling geplaatst) ben ik reeds in het bezit van mijn nieuwe hartslagmeter. Mijn eerste ervaring met een aankoop via ebay kan ik dus als geslaagd bestempelen. Er is één klein nadeel. Zij (is een hartslagmeter vrouwelijk?) is afkomstig van Italië en er zit geen Nederlandstalige handleiding in. Vandaag dus gaan lopen in het gezelschap van deze Italiaanse. De eerste ronde van exact 3,6km, volgens polar, heb ik in 18' gelopen. Daarna heb ik het (nog) rustiger aangepakt en 22' aan een lager tempo gelopen om zo aan mijn 40' te komen. Het zal nog een tijdje duren vooraleer ik alles op een deftige manier kan instellen maar morgen ga ik op zoek naar een Nederlandstalige handleiding zodat alles toch wat vlotter loopt, het correct instellen van de polar en ikzelf!

Wandelen

Vandaag was het een zeer kalme dag op sportief vlak. Een flinke wandeling van ongeveer een uur met de honden is zowat het enige noemenswaardige dat als inspanning kan doorgaan. 'k Moet nog altijd mijn draai, goesting, motivatie, drive ... terugvinden om terug op een deftige manier (regelmatig) te gaan trainen. Ik denk dat Afrika nog een beetje in het lijf zit. Morgen ga ik zeker lopen. Hoeveel en hoelang zal afhangen van het gevoel op dat moment.

Ik zal er hoogstwaarschijnlijk weer een paar over het hoofd hebben gezien maar één van de mooiste liedjes dit jaar was van Katie Melua - Nine Million Bicycles. U moet het natuurlijk niet eens zijn met mij maar was er dan een mooier liedje, gezongen door een mooiere dame?

Blog bijgewerkt

Vandaag zeer sportief bezig geweest. Mijn blog aangepast, m.a.w. mijn (waarschijnlijk) programma voor volgend jaar staat erop. Graag zou ik eens aan alle wedstrijden van het canicrosscriterium kunnen deelnemen. Ook het Houtlandcriterium zal op mijn aanwezigheid kunnen rekenen maar daar mag ik er een paar missen. Er zullen waarschijnlijk een tweetal wedstrijden moeten wijken voor een canicross in Wallonië. Ook de wedstrijden van IVAC zal ik (indien mogelijk) meedoen, ook deze op de piste. Oostduinkerke heeft een prachtige duinencross -een aanrader- daar zou ik ook willen starten. De halve marathon van Izegem (kasteelloop) wil ik ook absoluut lopen, gewoon omdat mijn catastrofale wedstrijd van verleden zo slecht was(2 uur). De marathon staat er niet op, Rotterdam zal misschien iets te vroeg komen. Alles zal afhangen van mijn conditietest (lactaattest) op 15 februari. Is die ok, dan starten we in Rotterdam, zoniet dan waarschijnlijk eentje in het najaar.

Beta, geen succes!

Enkele dagen geleden heb ik overgeschakeld naar Beta blogger. Dat was geen succes. Sommige items zijn gewoon verdwenen, andere mogelijkheden gaan moeilijker. Het inloggen is ook al niet normaal. Al enkele keren een andere template genomen en andere items geprobeerd maar het is toch niet de grote stap vooruit. Misschien moet ik wel eens gaan nadenken om een andere blog te starten, bij "bloggen.be" bijvoorbeeld. Volgende week heb ik verlof, maandag is de laatste dag voor blogger. Komt het niet in orde dan worden er drastische maatregelen genomen!

Moddercross

Gisteren (15dec06) een lichte duurloop van ongeveer 50' afgewerkt langs het kanaal. Zico en Chippie waren ook van de partij. 2 honden, 2 verschillende loopstijlen. Zico de border collie is een propere loper. Zoekt altijd de beste stroken, ontwijkt de plassen en de modder. Een goede canicrosser! Voor Chippie kan het niet smeriger. Hoe meer modder onder haar poten, hoe liever. Drinken doet ze het liefst door middenin de plas te gaan staan. Ze ziet er dan ook "goddelijk" uit wanneer ze terug in de auto springt. Linda kijkt dan ook "goddelijk" als ik met de 2 hondjes thuiskom. Tijdens mijn 50' training moet ik wel een vijftal minuten aftrekken wegens het inlassen van een korte fotosessie.

Kwis of Quiz

Ze is geboren in het jaar 1957 en haar echte naam is Susan Janet Ballion. Haar groepje had onder meer ene Robert Smith (voorman van The Cure) eventjes als gitarist. Namen van hun LP's waren onder andere; "Once upon a time" en "Twice upon a time". En nu zal alles duidelijk worden, prachtige nummers hadden ze met Christine, Isreal, Peek-a-boo en vele andere wat mij betreft!

Lopen met de hondjes

In de namiddag een jogging met de honden van ongeveer 30'.
's Avonds 40' met de club. De eerste 3,4km waren al redelijk rap voor mij, daarna nog 3 versnellingskes meegedaan om dan uit te lopen. Meedoen aan de pistetraining is nog te vroeg. Laten we eerst onze uithouding (en gewicht) terug op peil brengen.
Daarnet de polar rs200sd via ebay besteld. Hij zal uit Italië moeten komen, de levering is gratis. Het is de eerste keer dat ik via ebay iets koop, hopelijk valt het mee.

Shocking blue

Mariska Veres , 59 jaar, overleden op 2 december.

Ze was een mooie Venus!

Lichte training

(Zico & Chippie, mijn 2 duivels)

7km - 45'

Vandaag een lichte training. Morgen langs het kanaal eens wat langer lopen met de honden. Dan kunnen ze weer eens rondcrossen, na meer dan 2 maanden zonder hun crosske zullen ze niet in te tomen zijn. 't Zal hen goed doen want ze hebben (ook) hun vetloopje nodig. De kalender van het canicrosscriterium is uit en dit jaar zou ik ze graag allemaal meedoen. Aan alle bloglopers, als je een vrij weekend hebt, kom gerust af. Als je mij een seintje geeft dan kan je misschien eens een poging doen om met één van mijn honden te lopen.

Terug

Terug in België! Donderdagmorgen rond 0800 hr aangekomen waar vrouwke Linda en dochter Kathy (vol ongeduld?) stonden te wachten. Vertrokken te Kinshasa waar het nog zo'n 30° was, aangekomen te Brussel waar het rond de 7° was. Een eerste aanpassing. Daarna richting West-Vlaanderen om thuis, samen met de ouders, nog eens lekker te eten. Konijn met pruimen, iedereen had genoten van deze lekkere maaltijd (behalve het konijn denk ik). Bijpraten en dan 's avonds laat ... eindelijk nog eens goed kunnen slapen in een groot bed.
Tijdens mijn verblijf in Congo had ik voor mijn vrouw en mezelf een hotelleke geboekt te Vlissingen. Daar kon ik in alle rust en in afzondering zoals het een echte atleet past, terug afkicken van het Afrika avontuur. Niet alleen afkicken, ook afvallen zal op het programma staan. Ik ben namelijk 7 kilo bijgekomen (89k).
Vandaag was het mijn eerste "werkdag". Onder de middag 35' gaan lopen en daarmee is de start gegeven voor mijn nieuwe uitdaging, de marathon. Nog ver van een goeie conditie maar we werken eraan.

Mijn laatste blog

Inderdaad dit is mijn laatste blog. Het kan niet anders, noodgedwongen moet ik afscheid nemen. Mijn laatste blog op Afrikaanse bodem. Jammer maar helaas, het is hier afgelopen. Ik moet wel eerlijk toegeven, ik ben blij dat ik terug naar huis kan. Aangezien het vandaag onze laatste zondag in Congo is zijn we verplicht om daar vanavond de nodige aandacht aan te schenken. Een klein feestje is het minste dat we kunnen doen.
Morgenvroeg staat er dan nog een 3-daagse trip naar havenstad Boma op het programma. Hopelijk zijn we op tijd terug in Kinshasa anders is ons vliegtuig weg zonder Etienneke en collega's. Volgende week donderdag zou ik terug in België moeten zijn. Wanneer er terug iets zal verschijnen op dit blog zal afhangen van mijn vrouw!
(foto: Kinshasa, FIKIN = Foire International Kinshasa met de Congo rivier)

Laatste vrijdag

Geen goede vrijdag maar wel degelijk mijn laatste vrijdag in Congo. En zoiets kunnen we natuurlijk niet laten voorbij gaan zonder de nodige feestelijkheden. Vanavond ga ik met de collega's nog eens gaan eten. De visschotel met de witte wijn is besteld. Om niet met al te veel schuldgevoelens aan tafel te zitten heb ik een korte training van 35' ingelast. Iets sneller gelopen dan gewoonlijk en dat lag voornamelijk aan mijn collega. Morgenavond hebben we terug een etentje, het is dan onze laatste zaterdag.

Simpele mededeling

Gisteren, onder een stralende zon, een 40' gelopen. Traag tempo, nooit in het rood, steeds in het lichtblauw. Ik moet blijven lopen want ik heb geruchten opgevangen dat de collega's te Evere serieus aan het trainen zijn.
Vandaag verplichte rustdag want ik doe deze keer de permanentie, met andere woorden, opblijven tot minstens 2400hr.
Iedereen is hier al vlot bezig met de grote terugkeer. Ik zal daar maandag mee beginnen. Ik moet tenslotte niet zoveel "afbreken". Mijne "portable" in zijn kofferke en 't is in orde. Meer werk zal ik hebben met mijn souvenierkes. Die moet ik ongeschonden in België krijgen.

In het groen lopen?

Ik heb het nu niet over de mooie natuur waarin ik hier loop. Ook niet over mijn sexy outfit dat ik draag tijdens mijn trainingssessies. -mijn collega's te Evere zijn nog altijd jaloers op mijn looptenue- Ik heb het over het gevoel dat je hebt tijdens het lopen. In het rood lopen ken ik, dat heb ik al meermaals mogen meemaken. Hebben de geoefende lopers, de profs een kleur voor het moment dat ze niet in het rood aan het lopen zijn? Groen lijkt mij een kleur dat daarbij zou kunnen passen. Groen, de kleur van ... doorrijden, doorlopen, doorwandelen? (voor sommige toch)
Maar waarschijnlijk zijn er nog andere kleuren die nog een betere omschrijving geven voor bepaalde "loopemoties".
In het blauw lopen zou nog toepasselijker zijn. Zoals gisteren, 45' aan een (zeer) traag tempo, in een prachtige omgeving en met de juiste muziek. Het was hemels...blauw. Dus in het blauw lopen is eigenlijk nog beter. Als men het maar niet verward met het oplopen van een blauwtje.

In goed gezelschap

Vandaag nog eens de kans gehad om te lopen. Zondag was voor mij een doodgewone werkdag maar aangezien we redelijk vroeg gedaan hadden (1630hr) kon ik toch nog om 1700hr starten. Iedere dag, rond 1800hr, begint het hier te donkeren en mogen we niet veel later vertrekken wegens te gevaarlijk voor kwetsuren op het onverlicht en "geaccidenteerd" traject. Met een dreigend onweer boven het hoofd, een mooi klank en lichtspel voorspelt door onze weerman ter plaatse, ben ik toch maar vertrokken.
Mijn begeleiders waren onder andere; Garbage,Metallica, CCR, een jazzy Rod Stewart in zeer goede doen en U2. Aan een redelijk tempo vertrokken, Metallica had de kop, en aan een redelijk snel tempo de laatste km van de 7 gelopen. Daar heeft U2 voor gezorgd. Na 35' stond ik terug waar ik vertrokken was. Niet eens vermoeid wel doornat van het vele zweten. Een prima pittig, weliswaar kort trainingske. Wanneer ik de volgende oefenstonde inlas weet ik nog niet, maar Siouxie en Simple Minds zullen kop trekken. Vooral van Siouxie verwacht ik veel.

De goede oude tijden

Wat doet een mens als het iets minder gaat? Juist, terugdenken aan de tijd toen het "iets beter ging"! De conditie slaat nergens op en toch ingeschreven voor een marathon, hoe stom kunt ge zijn. Als ik hier mijn duurloopkes aan het doen ben dan gaan de gedachten dikwijls richting BK canicross. Het motiveert om te blijven trainen en te denken dat het "straks" weer dik in orde zal zijn. De foto nog eens bekeken en moeten vaststellen dat Zico (dat is de hond) nog alle tijd had om vrolijk in de lens te kijken van onze mooie fotografe. Ik ken hem zeer goed, mijne Zico. Hij heeft zelfs tijd om te glimlachen, te lachen met zijn baasje (slaafje zou een betere woordkeuze zijn). Het ventje die eraan vasthangt, en die serieus aan het afzien was, mocht uiteindelijk toch op het podium. Brons werd netjes afgegeven aan Zico, hij had het verdiend. Een onverhoopt succes, de vruchten van een goede voorbereiding. Nog nooit een eerste plaats gehad in een wedstrijd, laat staan een podiumplaats. Eén keer heb ik gewonnen maar dat is zo'n 45 jaar geleden. Had ik nu moeten lopen, dan was het niet mogelijk geweest. Zico had gewoon geweigerd om te starten met mij. Dus is de boodschap duidelijk, blijven trainen anders kan ik met Chippie gaan joggen. Hoe trager hoe liever voor haar.

Sinterklaas

Het einde nadert. Nog enkele werkdagen en dan mogen we ons opmaken voor de grote terugkeer. Op 6 december vatten we de terugreis aan. Geen beter Sinterklaasgeschenk dat ik aan Linda kan geven, denk ik, hoop ik. Ik weet nog niet wanneer ik mijn grote kado-strik zal aandoen. Juist voor het binnengaan van mijn haardstede of reeds op het vliegtuig.
Het is nog wat vroeg om een balans op te maken, maar er moet al veel gebeuren om deze opdracht negatief te beoordelen. Nieuwe ervaringen, nieuwe collega's en een totaal onbekende wereld een klein beetje ontdekt.
Deze voormiddag toch de kans gezien om een 35' te gaan lopen. Niet veel, niet genoeg maar wel voldoende om de spieren niet te laten vastroesten.
Vanavond voor de buis met de collega's -ook Franse- om Anderlecht (zelfs als Brugge supporter) te zien winnen van Lille! Laat ons hopen dat de Belgen vanavond mogen juichen.

Uurloop in Kinshasa

In navolging van de atleten bij IVAC die op zaterdag een uurloop liepen op de piste van Izegem, heb ik ook mijn uurloop gedaan rond de startbaan van het vliegveld van NDOLO. Gestart stipt om 1000hr om te eindigen om 1105hr. Inderdaad, 5' langer gelopen dan voorzien, maar het zou belachelijk geweest in de "middle of nowhere" te stoppen om dan het laatste stuk wandelend af te leggen. De gelopen afstand is moeilijk in te schatten, een 11-tal km zal er niet ver naast zijn. Niet veel, ik heb dan ook bewust traag gelopen, de conditie om zoiets tot een goed einde te brengen is er (nog) niet. Ondanks de afwezigheid van de zon was het toch lastig lopen, zeer warm, hoge luchtvochtigheid ... Gelukkig hadden we onze vrije dag (1 op 7 zijn we, normaal gezien, vrij) anders kunnen we geen lange duurlopen doen. Benieuwd naar de resultaten, records, ontgoochelingen of bevestigingen die werden gerealiseerd op de Izegemse piste. Kan ik direct zien welke trainingsachterstand ik heb, een motivatie om er weer in te vliegen ...

Uurloop te Izegem

Morgen, 18 november, kan je op de uitstekende atletiekpiste van Izegem deelnemen aan een uurloop. Deze loopwedstrijd is een organisatie van atletiekclub IVAC.
Wedstrijd is eigenlijk een verkeerde uitdrukking voor dit evenement, dit is veeleer een manier om uw condidtie te testen in ideale omstandigheden. Ik kan er jammer genoeg niet bij zijn, maar uit sympathie zal ik hier mijn uurke afhaspelen. Niet zo snel als jullie maar ik heb hier dan ook geen atletiekpiste.

Solo training

Dinsdag een kleine 30' gelopen en vandaag 40', helemaal alleen. Mijn begeleiders hebben het laten afweten. Eigen schuld, ik had hen gezegd dat naar school gaan belangrijk is. Hopelijk zie ik ze toch nog eens terug. Vooral vandaag was het lastig lopen. Onze meteo voorspelde een Max temperatuur van 34° maar om 0900hr waren de 30° al bereikt. Lopen rond de startbaan van "NDOLO Airfield" is niet zo simpel. Weinig wind dus weinig afkoeling, een echte bakoven. Deze trainingen zijn eigenlijk maar onderhoudstrainingen, bezigheidstherapie. Mijn ongezonde eetgewoontes en mijn onregelmatige trainingsdagen door het veranderlijke werkschema laten mij niet toe doeltreffend te trainen. 's Avonds moet ik met mijn collega's een beetje tot rust komen -de boog kan niet altijd gespannen zijn- op het terras van Kings Park, onder de mangoboom. Een frisse "Paulaner" kan dan wonderen doen. "Paulaner" is een Duits wit bier. Een " Castel" is een Frans bier dat we hier graag consumeren maar is niet zo gesmaakt als zijn Duitse concurrent. Maar verleden week heb ik een zeer lekker bier mogen drinken, mijn favoriete bier na een wedstrijd. Ook zonder wedstrijd drink ik hem graag al is een Rodenbach dan meer mijn dorstlesser. Paulaner en Castel spelen niet mee, zijn geen concurrentie want den DUVEL die ik heb gedronken speelt een paar klassen hoger. Hemels om nog eens één van de beste Belgische bieren te mogen proeven. Het was in een uitstekend restaurant met terras en zwembad. Het kader was ideaal; terras, palmboom, langs het water en een heerlijke frisse Duvel om te eindigen. Hier op een fatsoenlijke manier trainen lukt dus niet. Het harde leven hier laat dat niet toe. :-) Eens terug in België zal ik mij op een deftige manier kunnen voorbereiden voor de marathon van Rotterdam ... maak ik mezelf wijs.

Rotterdam

Er zal veel moeten gebeuren, en ze zullen met veel moeten zijn om mij niet aan de start te krijgen van de Marathon van Rotterdam. In mijn lijstje staat "De Rotterdamse 42" met voorsprong op Nr1, aan een alternatief wil ik (nog) niet denken. Daar zijn verschillende redenen voor, de voornaamste zijn alle positieve commentaren van ex-deelnemers. Niet in het minst Marathon-Geert. Zijn alom gekend enthousiasme voor deze wedstrijd heeft mij nog meer naar Holland geduwd. Nu ik wil deelnemen aan zo'n wedstrijd moet ik mij natuurlijk goed voorbereiden. Dat gebeurde al vanaf gisteren. Een 7km aan een rustig tempo. Rustig beginnen om sterk te eindigen! Dat allemaal in het gezelschap van mijn begeleiders (zie foto). Wat heb ik nog nodig om dit evenement tot een goed einde te brengen? Een persoonlijke trainer maar dat is onbetaalbaar. Een goed trainingsschema maar er zijn er zoveel, welk schema is het goede voor mij. Een goede begeleiding tijdens de trainingen! Die heb ik! Mijn 2 trainingspartners (soms zijn er meer) motiveren me enorm. Tijdens de duurlopen zijn ze er om mij te tonen hoe het moet. We babbelen (praten voor de anderstaligen) veel, genieten van de omgeving ... hebben plezier. Jammer dat ze niet mee kunnen naar België al ben ik zeker dat Laura ze in de watten zou leggen. De kogel is door de kerk, de beslissing is gvallen, Rotterdam is de plaats waar ik mijn marathonmaagdelijkheid zal verliezen. Als ik geen last krijg van kwetsuren dan zie ik het wel zitten.
Een kleine maar niet onbelangrijke voetnoot: Dit is geschreven onder de invloed van het medicijn Lariam (tegen malaria en verboden bij de Fransen). Eens terug in België en dus weer clean kan het zijn dat ik dit plaats bij: veel te veel hooi en een te kleine vork!

Een vreemde eend

in de bijt ... dat ben ik. Als enige Vlaming tussen een vijftigtal Walen probeer ik mij staande te houden. Er zijn nog 2 andere Nederlandstaligen, maar die werken op een andere dienst en daar heb ik minder contact mee. Komt daar nog bij dat ik hier in versterking ben. Ik werk in Evere en zij zijn allemaal tewerkgesteld in Elsenborn wat wil zeggen dat ik de meeste niet kende. Problemen heb ik niet, de groep werkt professioneel en de collega's zijn zeer vriendelijk en sociaal. Al van in het begin was de sfeer prima en die is tot vandaag, ondanks de tegenslagen (2 crashes van UAV's), nog altijd zeer goed. Toch was het een aanpassing om hier te werken. Als beeldanalist van satellietfoto's kreeg ik nu te maken met beelden uit een vliegtuig (UAV, onbemand vliegtuig)). Het verschil is dat ik nu met beelden werk van op relatief lage hoogte, maar het grootste verschil is dat het bewegende beelden zijn. De UAV neemt met 2 camera's (1 Infra Rood) beelden en die bekijken en analyseren we in "real time". Met andere woorden, ik kijk op mijn PC naar een rechtstreekse uitzending van de gebeurtenissen boven Kinshasa. Zo kunnen we op een efficiënte manier de kritieke punten waarnemen en controleren. We observeren waar er problemen zijn om zo de mensen ter plaatse te informeren en te begeleiden. Op een klein scherm, in zwart-wit, is het niet evident om alle markante gebouwen en de voornaamste straten en wijken te lokaliseren en te herkennen. Na 60 dagen kan ik nu wel zeggen dat ik Kinshasa een beetje ken ... vanuit de lucht. Ik weet dat ze mijn inbreng appreciëren of hoe een vreemde eend zich toch ook een beetje zwaan kan voelen.

Herr Seele cani cross

Beste sportievelingen, atleten, jullie weten niet wat gedaan op zondag 12 NOVEMBER. Ga eens naar St-Katelijne-Waver en bewonder Herr Seele die zijn debuut maakt op de canicross. Een ideale uitdag voor U en uw gezin en indien u wenst kan je zelfs deelnemen!
Ter gelegenheid van "Vlaanderen Sportland" neemt Herr Seele deel aan deze relatief nieuwe (onbekende) sport die steeds meer atleten weet te charmeren. Jong en oud kan er deelnemen en het is een ideale snelheidstraining dat je gemakkelijk kan inpassen in uw trainingsschema. Meer over canicrss kan je hier vinden. Ieder jaar zijn er een veel deelnemers in dit prachtig stukje natuur. Ga eens kijken en je zal zien dat het een hoogstaande wedstrijd is. Ik zal er jammer genoeg niet bij kunnen zijn, ik zit een paar km te ver.

Lopen met supporters

Vandaag een zevental km gelopen in ongeveer 35 min. Ondanks de afwezigheid van de zon was het behoorlijk warm om te lopen. Een rustig tempo met een drietal versnellingen tussendoor. Aan de collega's op het werk, denk maar niet dat mijn conditie minder zal zijn. Door de hoge luchtvochtigheid heb je al niet veel nodig om in het zweet te staan, na een jogging loopt het "zoute lichaamsvocht" als watervallekes naar beneden. Een frisse Cola aan de aankomst smaakt hemels. Gisteren ook al zes km afgelegd maar dan in de blakende zon. Maar goed dat er cremekes bestaan met factor 40, anders kan ik hier bijna iedere dag binnen blijven. Mijn bleek velleke kan daar niet goed tegen. Zaterdag was de beste dag om te lopen. Niet omdat ik zo goed was maar omdat ik het gezelschap kreeg van drie kinderen die daar aan het spelen waren. Tien jaar waren ze en met hun versleten slipperkes hebben ze zeker 3 km meegelopen. Meelopen met een Mundele was voor hen een leuke afwisseling in hun bezigheid. Plezant en bewonderingswaardig dat ze zich in het zweet liepen met die versleten "schoentjes". Halfweg het parkoer werden ze dan weggejaagd door een over ijverige militair van het plaatselijk vliegveld. Hij dacht waarschijnlijk dat ze een last waren. Ik probeerde nog met "no problem", maar het mocht niet helpen. Trouwens, de schrik zat er goed in bij mijn medeloperkes, want ze stuifden uiteen. Een serieuze versnelling hadden ze nog in de benen! Alleen mijn weg verder gezet. Jammer het was plezant lopen met die gastjes.

Smakelijk (1)

Eergisteren met enkele collega's naar Kinshasa stad getrokken om even de "couleur locale" op te snuiven. Na enkele uurtjes rondwandelen met af en toe een terrasje, werd het tijd om ook eens een hapje te eten. Niet weeral een restaurant waar we Europees konden eten, het moest iets typisch zijn, enkel een plaatselijk gerecht, een echte Congolese keuken, dat moesten we hebben. Na enkele minuten zaten we al in een klein eethuisje en geen enkele blanke was er te bespeuren. Dat leek ons een goed teken, we hadden iets gevonden dat nog niet bekend was bij de doorsnee toerist. Al kunnen we niet van veel toerisme spreken nu de verkiezingscampagne volop bezig is en de veiligheid niet optimaal is, om het zacht uit te drukken. De menukaart was niet te ontcijferen en ons laten adviseren kon ook al niet, de garcon sprak alleen maar Lingala. Mijn Lingala is evengoed als mijn Chinees, het werd dus gokken. Ik koos het duurste op de menukaart, hopend dat het ook het beste zou zijn, trouwens was het naar onze maatstaven niet eens zo duur. Iedereen volgde mijn keuze, we dachten dat we zo op veilig speelden. (vervolg hieronder)