Terug thuis

Na een geweldige Zweedse week ben ik terug thuis. Zweden is op (bijna) alle gebied een dikke meevaller geweest. Zatergdagmorgen rond 0700hr heb ik nog een duurloop afgewerkt. Met een lege maag op een mistige Finse piste 6.580m in 38'57" afgewerkt. Met een gemiddelde snelheid van 10,13km/hr heb ik daar mijn 3de en laatste korte duurloop op Zweedse bodem gelopen.

Vanaf nu nog een weekje kilometers malen om dan volgende week, de week voor de marathon, het rustiger aan te doen.

Ondertussen heb ik de inspanningen van de collega bloggers tijden de Flanders Field Marathon gevolgd en bekeken op hun respectievelijke blog. Prachtig gasten, een dikke proficiat.

Tijdens mijn verblijf in het hoge Noorden heb ik mijn conditie niet alleen al lopend "geupdated". Ik heb ook in de zweethut plaatsgenomen. Efkes maar, 'k zweet liever niet als een Zweed maar als een loper.

Cowboys in Zweden!

Vandaag niet kunnen sporten aangezien ik met een overvolle agenda zit.

Gisterenavond hadden onze gastheren een culturele uitstap voorzien. Iets typisch Zweeds ... cowboys!
Met niet al teveel goesting vertrokken want cowboys vindt ge nu ne keer overal. Ieder land, iedere streek heeft wel zijn "Western Ranch" waar koejongens en gepluimde roodhuiden elkaar te lijf gaan net als in den goeie ouden tijd. 't Begon al goed toen we toekwamen en de plaatselijke revolverhelden enkele schotjes losten van op het dak van de saloon. De internationale schuttersbende (zo'n 300 atleten en begeleiders) vonden het wel grappig hoe deze cowboys hun colt lieten spreken.
Eens we binnen waren konden we genieten van lekker eten, lekere wijn en wat later van lekkere plaatselijke vitamientjes (wel duur). Deze werden opgediend door "echte" saloongirls".

(Foto boven: Collega Louis (Luxenburg) bestelt een bierke!'t Duurde wel lang vooraleer ik het had. Luxenburgers praten traag)

Ondertussen speelden de lokale pistolero's lekkere, vettige countrymuziek (zelfs de grote Cash passeerde de revue).
Geen banjo en pianotoestanden, wel electrische gitaar en bas met een wel zeer futuristisch uitziende drum. Typisch country en western zeg maar. Maar hun repertoire was dik in orde en hun covers waren zeer geslaagd. Het groepje met de originele naam "The wild bunch" kon (eerlijk toegegeven) de zaal in vuur zetten met een zeer goed optreden. Wat eerst dreigde een verloren avond te worden werd uiteindelijk een zeer leuk feest. Ook de electrische "bull" was een hit. (Foto onder: Noorse schutster, met haar ploeg Wereldkampioen)

De Aziatische collega's konden hun pret niet op ... wij ook niet!

Tot 2300hr werd er nog op een zeer beschaafde manier gefeest, dan bracht de laatste bus ons terug om de dag erop fris aan onze dagtaak te kunnen beginnen.

Mooie Finse in Zweden!

15 Sep: 5km - 27'25" - 10,92km/hr

17 Sep: 6KM - 33'49" - 10,73km/hr

'k Heb foto's genomen van de mooie Finse hier in Zweden. Zo kan iedereen die niet het geluk heeft om naar Boden af te zakken toch nog meegenieten. 'k Heb er zelf al 2x gebruik van gemaakt en het bevalt me zeer. Zoals jullie kunnen zien (hierboven) was het niet te lang zoals ik anders wel gewoon ben van te doen, en was het ook niet snel maar dat is wel iets van mijn gewoonte.

Zoals u kan zien is de prachtige Finse piste ongeveer 3km lang en het is niet alleen ideaal om er te lopen, het oog krijgt ook wat. De natuurpracht is er overweldigend en dan heb ik er alleen maar een heel klein (plaatselijk) gedeelte van kunnen zien.




Laatste foto: Onze coach van de geweerploeg (rood shirt) begroet hier Thomas FARNIK van Oostenrijk. We zijn hem tegengekomen tijdens ons duurloopje. Hij geniet ook (zoals vele andere) van dit mooi stukje natuur. Farnik is niet de eerste de beste. Uitgeroepen tot beste geweerschutter van het jaar (2006?, 'k ben niet zeker) en al 3 deelnames aan de olympische spelen achter zijn naam! Hier bereikte hij met de Oostenrijkse ploeg de eerste plaats en individueel werd hij (pas) vierde. Van een hoog niveau gesproken op dit WK.

Gelopen!

't Is gebeurt, mijn eerste Zweedse km's op de Finse piste zijn een feit. Zijn er nog niet veel en 't was niet rap maar 't is een begin. Noem het een verkenning van de mogelijkheden. Nu ik de piste weet liggen kan ik er nog meerdere malen gebruik van maken. De netjes onderhouden Finse piste (of is het toch een Zweedse) loopt door een bos(je) soms langs het water van de vele meertjes en is hier en daar pittig hellend. De lengte moet iets meer dan 4km zijn en is gelegen net buiten onze verblijfplaats. Samenvattend ... ideaal.
De temperaturen beginnen hier rond het vriespunt te schommelen en deze morgen was het zelfs zeer mistig zodat het schieten op de 300m stand bijna niet kon doorgaan. Gelukkig kwam de zon erdoor en konden de schutters toch nog hun kwaliteiten tonen. De zon deed dat niet want het bleef koud.

Op zijn Zweeds

Een Zweeds berichtje. Goed aangekomen en een vlekkeloze vlucht gehad. Eerste indruk, goede organisatie. Dat moet wel als je een wedstrijdje organiseert waar meer dan 50 landen aan deelnemen. (even tussendoor, als er foutjes instaan, t is een Zweeds qwerty klavier). Enig minpuntje, onze matrassen of wat ervoor moet doorgaan. De briefings zijn achter de rug alsook de technische controle van de wapens en de uitrusting. Morgen kunnen de schutters beginnen met de training. Het eten valt goed mee en de plaatselijke vitamientjes zijn niet slecht. Ook al de fitnessruimte gaan inspecteren. t Ziet er niet slecht uit, nu nog in sportkledij erin geraken. Morgen de openingsceremonie met achteraf de get together pqrty zoals ze dat hier noemen. Laat ons zeggen een verbroedering onder de verschillende naties. Eerst de Frans- en Engelstaligen, daarna onder andere de Bahreinse, Pakistaanse, Oezbeekse ... landen. Hoe later op de avond hoe beter we elkaar verstaan, begrijpen.